Porównanie pokazuje, ile metrów kwadratowych, litrów paliwa i kilogramów cukru mieściło się w szacowanej wypłacie netto z przeciętnego wynagrodzenia. Punkt startowy to 2006 rok, bo od tego okresu dostępna jest porównywalna seria transakcyjnych cen mieszkań dla największych miast.
Punkt startowy każdej serii to 0%. Wartość +50% oznacza, że za przeciętne wynagrodzenie można było kupić o połowę więcej danego dobra niż na początku. Linia „Koszyk CPI” pokazuje to samo wobec ogólnego poziomu cen konsumpcyjnych.
Wykres nie mówi, że wszystko stało się tańsze. Pokazuje raczej, gdzie wzrost wynagrodzeń realnie wyprzedził ceny, a gdzie tylko za nimi nadążał. Dobra codzienne wypadają relatywnie mocno, a koszyk CPI daje punkt odniesienia dla całej inflacji. Złoto jest kontrprzykładem: jego cena rosła szybciej niż przeciętna pensja, więc indeks siły nabywczej dla tej serii spada.
| Rok | Wypłata netto | 1 m² mieszkania | Benzyna 1 l | Cukier 1 kg | Big Mac | Prąd 1 kWh | Złoto 1 g | Koszyk CPI |
|---|
Ceny mieszkań to transakcyjne ceny 1 m² na rynku pierwotnym w 17 największych miastach, zestawione jako średnie roczne. Big Mac pochodzi z indeksu The Economist, energia elektryczna z tabel GUS dla gospodarstw domowych; dla 2025 użyto średniej ceny URE z opłatą dystrybucyjną. Złoto pokazano jako średnioroczną cenę 1 grama w PLN, przeliczoną z ceny USD/oz i średniego kursu USD/PLN NBP. Koszyk CPI to skumulowany poziom cen konsumpcyjnych GUS przy podstawie 2006=100; dla 1Q2026 użyto marcowego odczytu CPI rok do roku. Wypłata netto to szacunek dla umowy o pracę: podstawowe koszty uzyskania przychodu, PIT-2, bez PPK i bez ulg indywidualnych. Punkt 1Q2026 nie jest średnią roczną: łączy płacę za I kwartał 2026 z cenami z końca marca lub najnowszymi dostępnymi odczytami.